مخاطب عزیزم! شماره ام در لیتیم کربنات
روزی دو بار
سر به سرت می گذارد، نه؟
ببین دارم دوران
نمی کنم با زمین؛
کلنجار برو ، ورجه کن، دست بیافشان
نمی توانم در
شمال نباشم نمی توانم در جهتی نباشم در قبله نما راست راست برای
خودم راه بروم
به این جهت می
خوامت ، به این سفره که چشمانت را بر نمی داری ازش
می خوامت
از پریروز کوتاهتر شده
باشیم من بعد ، تا امروز
شده ایم
می
خوامت
این تمرکزم را برداری، خنده ات را قورت دهم
بگذاری یازده
دقیقه به نافت نگاه کنم؛ این از این
بسته
باشم
با دهانم این آهنگ،
در کوچه بسیار برگزار می شوم؛ نمی خواهی ام
نمی بینی ام که "تمام" کلمه تنها ییست با تأکید روی تنها
در افق هم تمام نشود خوبست!
این ملودی به سرم نزند بروم؛ گفته باشم
من
باشم ، مخاطبم باشد و باران و جزوه هایم و ساز دهنی جهت کلاس کار
